ภาพยนตร์เรื่องนี้มีหลาย version มากๆครับ (โอเองก็เกือบได้เล่นแล้วครับแต่ก็อดในที่สุด ฮ่าๆๆๆ) สิ่งหนึ่งที่เราได้จากเรื่องนี้คือการตัดสินคนจากสิ่งที่เราเห็น จากสิ่งที่เราคิดไปเอง เมื่อเราคิดไปเองเข้าใจไปเอง เราก็จะเชื่อในสิ่งนัืนซึ่งไม่ใช่เรื่องผิดครับ เพียงแต่ในภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เราเห็นอีกแง่นึงของเหตุการณ์ว่าจริงๆแล้ว มันก็อาจจะไม่ได้เป็นไปในสิ่งที่เราเห็นก็ได้ครับ
จากประสบการณ์ตรง โอเคยมีเพื่อนที่โอรู้สึกดีมากๆ แล้ววันหนึ่งเพื่อนสนิทโอคนหนึ่งก็มาบอกโอว่า เพื่อนที่โอรู้สึกดีมากๆพูดถึงโอไม่ดีลับหลัง ตอนนั้นโอรู้สึกงงๆและก็ไม่เชื่อ แต่ไม่ใช่ไม่เชื่อเพื่อนสนิทโอนะครับ แต่ไม่เชื่อในเหตุการณ์ คือเชื่อว่าคงมีการเข้าใจผิดกันมากกว่า ซึ่งถึงแม้ว่าเหตุการณ์จริงๆจะเป็นเช่นไร โอไม่ได้สนใจ เพราะสิ่งที่โอเชื่อคือสิ่งที่โอฟมองเห็นว่าจริง (ไม่สนใจว่าคำจำกัดความอื่นๆจะเรียกว่าหลอกตัวเอง หรือโกหกตัวเองหรือไม่ เพราะจริงๆตัวเราเองจะรู้ว่าเราคิดบวก หรือโกหกตัวเองกันแน่) คิดแล้วก็สบายใจ แล้วโอก็สบายใจครับ
แต่เรื่องนี้เหตุการณ์แบบนี้คงใช้ไม่ได้กับทุกเหตุการณ์นะครับ บางเหตุการณ์ก็คงรู้สึกแบบอื่นๆแน่นอนครับ
เอาเป็นว่าเราสู่กันฟังเฉยๆครับ ยังไงโอเชื่อว่สการพูดคุย และการสื่อสารกัน ด้วยคำพูด สำคัญกว่าสิ่งอื่นๆแน่นอนครับ ใครมีความเห็นที่แตกต่าง ลองเข้ามาคุยกันนะครับ